“Wil je even ‘iets’ schrijven over de TestTeams van Voorall en over jouw rol als projectleider in dit geheel?” Een vraag die op een zonnige zomer-maandagmorgen op je wordt afgevuurd. Nee, eigenlijk niet eenmalig, maar liefst in een bepaalde, niet al te lage frequentie, er moet voor de volgers van Voorall toch immers regelmatig iets te lezen zijn…? Als het mogelijk is, heel graag in 500 woorden. (Tot hiertoe al 67.)

Krab, krab (óp het hoofd); denk, denk (ín het hoofd); “nou, goed.” (úit het hoofd). Et voilà, het eerste schrijfseltje ligt nu voor u!

Wat ziet iemand na 37 uiterst rustige (?) jaren voor de klas nu alweer ruim drie jaar geleden in een hectische baan (snufje ironie) als Projectleider TestTeams bij Voorall in Den Haag, op vrijwillige basis nota bene? Na de dagelijkse veldslagen met in totaal ongeveer 5000 leerlingen, vrijwel zonder uitzondering goed gezond en onbeperkt, nu ineens het commando voeren over een vijftigtal Hagenaars met een beperking van diverse aard, die zich staande houden met een hulphond, een stok, een rollator, een handbewogen of een elektrische rolstoel of zelfs een scootmobiel van diverse typen, liefst maximaal 68 cm breed en 137 cm lang. De ‘ideale maten’, een term die meestal in ander verband wordt gebezigd.

Met een beperking, maar iedereen o zo gretig om een steentje bij te kunnen dragen aan een prettig georganiseerde samenleving in het Haagse. Stoeprand niet te hoog, draaideur niet te snel, gang niet te smal, lift niet te kort, balie niet te hoog, menukaart goed leesbaar, traptreden goed gemarkeerd, gehandicaptentoilet van alarm voorzien? O, wat is er vaak veel op aan te merken, hoe dom of onnadenkend kunnen sommige ontwerpers zijn, maar ook: wat is het gezellig om dit met elkaar te constateren! Een samenzijn van het TestTeam is niet alleen een middag wérken, maar ook een middagje met elkaar op stap, zo voelt het althans. Bejaardenhuis, theater, stadsdeelkantoor, winkelcentrum, bibliotheek, binnenstadsterrassen, kinderboerderij, buurthuis, Boulevard of Lange Voorhout, waar het TestTeam tezamen komt is de gezelligheid ook niet ver te zoeken.

Dan nu de praktijk. Op maandagmorgen op kantoor alle TestTeamleden per e-mail op de hoogte brengen van de plannen (die natuurlijk wél eerst gesmeed moeten zijn!), een enkeling per uitgeprinte e-mail via de ‘ouderwetse’ post. Aanmelding uiterlijk op die-en-die datum, en dan maar afwachten wat er aan reacties binnenkomt. Soms wat aan de krappe kant wat betreft het totaalaantal opgaven of de variëteit daarin, soms precies goed (1 persoon met blindengeleidehond, 1 persoon met loopstok, 1 met rollator, 1 met elektrische rolstoel en 1 met een scootmobiel; “Welkom, jullie zijn mijn ideale TestTeam!”) en soms ook echt te veel. Naarmate de onderlinge contacten en bijbehorende gezelligheid toenemen, gebeurt dit laatste de afgelopen periode steeds vaker. Dan moet er worden afgezegd, en dat is soms maar moeilijk te bevatten. “Bedoel je daarmee te zeggen dat ik met de volgende test niet meega?” “Inderdaad, dat heb je goed begrepen, want anders lopen of rijden we elkaar alleen maar voor de voeten en de wielen.”

De testdag zelf, het afgelopen jaar altijd op de middag: scootmobiel voldoende opgeladen, hond te eten gegeven, taxibusje geregeld en dan liefst heel tijdig aanwezig. Als iedereen dat doet, hebben we nog een gezellig uurtje vooraf…

(wordt vervolgd)

Erik Herbschleb                                                                    
Projectleider TestTeams