Foto Jose

Mij lijkt het gezellig om op deze site een blog bij te houden en ik ga een poging wagen. Voel je vrij om vragen te stellen of te reageren. Ik ben José van Emmerik, geboren in Helmond en ben 63 jaar en een geboren optimist.

Hoe ben ik hier verzeild geraakt? Nou dat is een heel verhaal… Ik ben heel mijn leven enorm actief geweest in allerlei opzichten zoals sporten, amateur toneel, in koren zingen en heel vroeger was ik begeleider bij een jongerenorganisatie die elke week groepen jongeren bezig hielden en natuurlijk 1x per jaar het zomerkamp. Mijn pad is zeker niet over rozen gelopen maar door vallen en opstaan ben ik goed terecht gekomen en heb daarom een groot inlevingsvermogen en levenservaring.

In 2001 merkte ik dat ik slechter en niet meer zo lang kon lopen... Voorheen 3 uur per dag... Fietsen werd steeds lastiger omdat ik niet voldoende kracht had en ik was vaak uitgeput moe en dat past zo niet bij mij dus op naar de dokter en die verwees me naar een Reumatoloog en het oordeel was: Fibromalgie... Hmm dacht ik. Leuk woord maar wat moet en kan ik ermee?! Ik heb het kracht verlies zwaar onderschat wat ik met andere zaken ook graag doe want ik kan heel goed struisvogeltje spelen... Kop in het zand en niks willen zien wat betreft niet kunnen.
Ik moest al snel met een rollator gaan lopen want ik zakte door mijn benen. Ook heb ik onderschat dat water in een zwembad ook heel krachtig kan zijn en zeker in een golfslagbad waar ik van de bodem gered ben anders had ik nu niet kunnen bloggen!
Maar affijn ik leef en hou nog steeds van uitdagingen. Helaas zei mijn lichaam wat anders want mijn bovenarmen deden zo'n pijn en waren overbelast bij het minste geringste wat resulteerde in een afbouw kuur Prednison en cortisone met morfine injectie maar niks van dit alles hielp en het alleen wonen ging niet meer. In die tijd had ik thuiszorg en een vrouw vertelde mij dat ik in aanmerking kwam voor een Fokus woning waar zij ook werkte in zo'n project in Eindhoven. Maar ja, zei ik, dat is voor gehandicapten... Ja, zei ze en wat ben jij dan nu? Oeps dat doet pijn: struisvogeltje moest de kop uit het zand halen.
Niet getreurd doorbijten maar en ik ben op zoek gegaan naar een geschikte woning voor mij. Al jarenlang heb ik geroepen dat ik aan zee ga wonen... Zeker 30 jaar. Maar ja eerst heb je kinderen en je moest vroeger economische binding hebben, anders kwam je er niet en nu was het mijn tijd en zocht iets aan de kust. Aangezien mijn vader een geboren Haarlemmer was en ik zodra de laatste schoolbel ging mijn koffer pakte en daar op vakantie ging, voelde ik me altijd goed aan zee. De open zeelucht daar knapte ik van op want je moet je voorstellen dat het in Brabant zo benauwd en plakkerig kan zijn en ik voelde me altijd ziek daar. Dus hup naar zee!
Ik heb op de site van Fokus gekeken welke richting ik uit wilde en kwam uit in s' Gravezande en heb daar met een teamleidster gesproken die vertelde dat er ook een heel mooi project was in Wassenaar. ‘De Bonte Os’ geheten en na vele gesprekken, berekeningen en google heb ik de stap gezet en ben op 23 januari 2010 verhuisd en ik heb er nooit een seconde spijt van gehad.

Ergens in dat voorjaar van 2010 zag ik een uitnodiging van Voorall voor mensen met een beperking en wij waren welkom bij de opening van de strandtent ‘De Waterreus’ die het vignet voor rolstoeltoegankelijkheid kreeg, dus ik gebeld en ja hoor ik was meer dan welkom. Vanaf het eerste moment heb ik me thuis gevoeld bij deze groep mensen en het voelt nog steeds als een warme deken, wat nu alweer zo'n 6 jaar geleden is. Wat vliegt de tijd en de lengte van deze blog ook... Als ik niet oppas dan wordt het een boek werk ipv een blog! Nu achteraf bleek de handicap niet voor te komen uit de fibromyalgie alleen maar daar over meer in de volgende blog. Wordt vervolgd en wens jullie een mooie week.

Groetjes,

José van Emmerik
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.