Foto ROC les

Er gebeuren mooie dingen voor mensen met een beperking in de stad. Een goed voorbeeld hiervan is de Taal+school van ROC Mondriaan waar speciale educatie voor 18+ers met een beperking wordt aangeboden. In het gebouw aan de Brouwersgracht wordt aan vijf groepen onderwijs gegeven. Er zijn drie groepen (met verschillende niveaus) voor volwassenen met een verstandelijke beperking en twee groepen voor doven met een migrantenachtergrond. Het onderwijs bestaat uit taalvaardigheid, rekenen en digitale vaardigheden en draagt bij aan de zelfredzaamheid van de deelnemers. De gemeente financiert de lessen. Er is budget om een deelnemer één tot twee dagen per week naar school te laten komen.

De aanleiding om bij de Taal+school op bezoek te gaan, is het winnen van de aanmoedigingsprijs van de Onbeperkt070-prijs. We spreken met directeur Jolanda Wanningen, maar gaan ook op bezoek bij de lessen. Daar spreken we met de docenten Yvonne Izaks, Mija Kuiken en Mirjam Kievit en uiteraard met de deelnemers.

Op de kamer van de directeur heeft de handgemaakte schaal die aan de Taal+school is overhandigd ter gelegenheid van de Onbeperkt070-prijs een centrale plek op tafel. Jolanda vertelt met trots dat er daags na de uitreiking gezamenlijk taart is gegeten. 'We kunnen met het geld specifieke leermiddelen kopen, maar ook gaan we het inzetten voor excursies.'

Jolanda vindt dat het aanbod van de Taal+school nog teveel op zichzelf staat. Liever ziet zij dat het onderdeel uitmaakt van een keten. 'Dagbesteding en het aanbieden van diverse onderwijsniveaus zouden daar onderdeel van moeten uitmaken. In het reguliere onderwijs wordt immers ook beoordeeld welke onderwijsvorm het beste aansluit bij iemands capaciteiten. Betere afstemming tussen de betrokken organisaties kan daar goed aan bijdragen.'

De lessen bij de Taal+school zijn populair. ‘Helaas kunnen we niet iedereen die in aanmerking wil komen voor ons lesaanbod direct plaatsen. Er is een wachtlijst, maar we streven ernaar de wachttijd zo kort mogelijk te laten duren’, vertelt Jolanda.

Tijdens de les aan de deelnemers met een verstandelijke beperking gaat het deze keer over haaien. De deelnemers weten al veel over het onderwerp, maar geholpen met een filmpje en een handzaam boekje praten ze over de beesten als geïnteresseerde biologen. Vanwege het fraaie weer besluiten de groepen er gezamenlijk op uit te trekken. Er wordt geluncht in het nabij gelegen park.

Bij de groep voor de dove leerlingen praten we (uiteraard in gebarentaal) over het belang om de Nederlandse Gebaren Taal (NGT) te erkennen als officiële taal. Zover is het nog lang niet.

Er is een tekort aan passende schoolmiddelen. Docente Mirjam Kieviet geeft veel les met behulp van een computer, een smartbord en materiaal op het internet, maar ze wil ook graag een filmcamera en een dvd-speler aanschaffen. 'Met dergelijke middelen kunnen wij meer dan met traditionele leermiddelen.'

Deze deelnemers volgen de lessen niet om een diploma te halen en ook gaan ze het volgende schooljaar niet naar een volgende klas. Het aanbod is gericht op het bevorderen van zelfredzaamheid en biedt de deelnemers een kans om geïnformeerd te raken over allerlei onderwerpen zodat ze kunnen meedoen en meepraten. Dit gebeurt op een aantrekkelijke manier met veel ruimte voor ontmoeting.

Mirjam vindt dat de overheid veel meer via gebarentaal met dove burgers moet communiceren. ‘Er is nog een lange weg te gaan. Bij brandalarm bijvoorbeeld wordt vrijwel nooit rekening gehouden met dove mensen. En ook missen we een gebarentolk bij de dodenherdenking op 4 mei, terwijl dit zo’n belangrijk moment in de Nederlandse geschiedenis weergeeft. Dat kan en moet veel beter.'

Auteur: Wim Carabain