coalitie

Den Haag heeft een nieuwe coalitie. De partijen die komende periode het college van B&W vormen zijn Groep de Mos, VVD, D66 en GroenLinks. Na bijna twee maanden onderhandelen ligt er een coalitieakkoord met als titel ‘Den Haag, Stad van Kansen en Ambities’. Het college gaat bestaan uit acht wethouders. Voorall gaat het meest samenwerken met Kavita Parbhudayal (VVD) o.a. Zorg, Wmo en Welzijn, Robert van Asten (D66) o.a Mobiliteit en Bert van Alphen (GL) Sociale Zaken.

Helaas valt uit de financiële toelichting niet op te maken of er ook in deze periode extra geld beschikbaar komt voor het verbeteren van inclusie en toegankelijkheid. In de vorige periode is er ruim een kwart miljoen euro extra uitgetrokken en daarnaast ongeveer 1 miljoen euro voor het Toegankelijkheidsfonds. Het is nog onduidelijk of er deze periode ook weer extra middelen beschikbaar komen.  

In het Coalitieakkoord wordt op diverse plekken over inclusie, toegankelijkheid en zorgafhankelijkheid gesproken. Voor Voorall is de volgende alinea van groot belang: ‘In 2016 ratificeerde Nederland het VN-Verdrag voor de rechten van personen met een beperking. Ook Haagse inwoners met een beperking moeten volwaardig kunnen deelnemen aan de samenleving. Rekening houden met deze groep moet geen speciaal beleid meer zijn, maar een vanzelfsprekende verankering in alle beleidsterreinen krijgen, variërend van fysieke toegankelijkheid van bijvoorbeeld speel- en sportvoorzieningen tot het bevorderen dat mensen met een beperking mee kunnen doen op de arbeidsmarkt. Dit is een geleidelijk proces waarvoor betrokkenheid van iedereen nodig is. We werken aan een lokale inclusie agenda, trekken de benodigde expertise daarvoor aan en zoeken samenwerking met lokale stakeholders en ervaringsdeskundigen.’

Aanvullend wordt er op twee plekken iets gezegd over toegankelijkheid. In de eerste plaats ten aanzien van het openbaar vervoer. Hierin is geen trendbreuk ten opzichte van het vorige college te ontdekken. We moeten het doen met de volgende zinsnede ‘De hoge bevolkingsdichtheid is uitermate geschikte voor een fijnmazig, snel en toegankelijk openbaarvervoernetwerk.’ In de tweede plaats is er iets afgesproken over buitenruimte. De passage luidt: Een aantrekkelijke buitenruimte is belangrijk voor ontmoeting en motiveert mensen om er te spelen, te sporten of te ontspannen. De buitenruimte moet toegankelijk zijn voor ouderen en mindervaliden en klaar zijn voor technologische ontwikkelingen.’

Ten aanzien van mobiliteit staat er in het akkoord een passage over scootmobielen. De tekst luidt: De groeiende vraag naar zorg doet ook een groeiend beroep op verschillende vormen van vervoersvoorzieningen. Die willen we slimmer, efficiënter en met meer vervoersgemak voor de gebruiker inzetten. Voor het gebruik van scootmobiels bijvoorbeeld willen we meer inzetten op delen en gaan we stadsbreed een dekkend netwerk van scootmobielpools opzetten. De verschillende vormen van doelgroepenvervoer, onder meer Taxibus, dagbesteding leerlingenvervoer, jeugdwetvervoer en Wsw-vervoer gaan we komende periode harmoniseren.’

In het akkoord lezen we ook dat Den Haag een senior vriendelijke stad wil zijn. ‘Den Haag heeft internationaal een koploperspositie als seniorvriendelijke stad. Dat willen we verder uitbouwen. Dat kan door het doen van aanpassingen in woningen en in de openbare ruimte, het inzetten op dementievriendelijke wijken en het handhaven van goede thuiszorg. (…) We zorgen ervoor dat groepswonen makkelijker wordt gemaakt.’

Over eenzaamheid staat er ook iets in het akkoord. De tekst luidt: Eenzaamheid is een groeiend probleem dat alle groepen van de samenleving raakt. Van alle Haagse inwoners boven de negentien jaar voelt 52% zich matig tot ernstig eenzaam. De invloed van eenzaamheid is groot. Zeker als het langdurig aanhoudt, leidt het tot gezondheidsrisico’s, minder meedoen in de samenleving en verminderd welzijn of geluk. Daarom is de bestrijding van eenzaamheid met een Actieplan Eenzaamheid een van onze prioriteiten. Hierbij sporen we eenzaamheid actief op en investeren we in verbinding en sociale netwerken, samen met verenigingen, sportclubs en scholen. En ook door het opzetten van lief- en leed-straten.’

Over mantelzorgers staat de volgen passage in het akkoord: ‘Mantelzorgers hebben een belangrijke maar ook zware taak. Het is essentieel dat zij af en toe ontlast worden. Daarom ondersteunen we Haagse mantelzorgers. Dat kan gedurende een korte periode in de vorm van extra handen of een logeervoorziening voor de persoon die mantelzorg nodig heeft. Vanuit de Wmo faciliteren we dit.’

Afgelopen jaar is er veel te doen geweest over openbare toiletten. Dit heeft de onderhandelaars ertoe gebracht de volgende passage in het akkoord op te nemen: ‘Ook willen we meer openbare toegankelijke toiletten, passend in het straatbeeld. Deze zijn voor iedereen toegankelijk.’

Enige tijd geleden zijn er raadsvragen gesteld over de toegankelijkheid van festivals en evenementen. Dit heeft effect gehad, want op pagina 48 van het akkoord staat ‘Toegankelijkheid van festivals en evenementen voor mensen met een beperking is een belangrijk aandachtspunt.’

Tenslotte staat er nog een passage over sport in het akkoord. ‘Sport dient toegankelijk te zijn voor mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking en voor mensen met een chronische ziekte. Sportverenigingen worden geholpen de toegankelijkheid voor mensen met een beperking te vergroten. De aanloop naar de Special Olympics in 2020 vormt de ideale gelegenheid om samen met de Haagse sportwereld de toegankelijkheid van de Haagse sportvoorzieningen structureel te verbeteren. Samen met stichting Let’s Stick Together wordt de mogelijkheid onderzocht om een multifunctioneel trainingsveld (athletic skills track) in te richten dat geschikt is om te gebruiken voor revalidatie.’

Kortom, veel ambities om de inclusie en de toegankelijkheid in en van de stad verder te verbeteren. Voorall draagt graag bij aan de uitvoering van deze agenda. Binnenkort hopen we van de nieuwe wethouder te horen welke (extra) middelen hiervoor beschikbaar komen.

Wim Carabain