afbeelding handicap key

Het rijk is de grootste werkgever van Den Haag. Bij de 11 departementen werken in totaal ongeveer 100.000 ambtenaren. Een heel klein deel daarvan heeft een beperking. En dat worden er komende jaren meer, ongeveer 3.300 arbeidsplaatsen tot 2022. We spreken hierover met Chris Lahnstein, werkzaam bij het team Inclusie van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties en verantwoordelijk voor het realiseren van arbeidsplaatsen voor mensen met een beperking bij de rijksoverheid.

Op diverse plekken en manieren trachten Chris en zijn collega's functies te creëren voor mensen met een beperking. 'Alle departementen hebben de opdracht om een aantal mensen te plaatsen. Per ministerie lopen de aantallen erg uit elkaar.’

'Omdat het om grote aantallen gaat, creëren wij het liefst nieuwe functies waar mensen minimaal enkele jaren werk door hebben. Denk aan etageassistenten, toetsenbordschoonmakers en het actueel maken van personeelsdossiers. Het gaat om werk dat nu nog nauwelijks wordt gedaan, maar dat wel erg belangrijk is. In totaal hebben we in deze functies al tientallen mensen kunnen plaatsen, maar dat gaan er komende jaren veel meer worden.’

'Een andere manier om mensen met een beperking aan een baan te helpen is jobcarving. Dit doen we door middel van herontwikkeling van werkprocessen. We gaan in gesprek met afdelingen, managers en medewerkers en inventariseren welke werkzaamheden er blijven liggen die wel gedaan moeten worden. Daarna beoordelen wij of dat door iemand anders kan worden gedaan. Op die manier verwachten we komende tijd op een aantal plekken administratief ondersteunende functies te creëren', vertelt Chris.

‘Wat wij in gesprekken met de ministeries merken, is dat draagvlak bij afdelingen en organisatieonderdelen van heel groot belang is om plaatsingen van mensen met een beperking tot een succes te maken. Als er geen draagvlak is, heeft een plaatsing weinig tot geen zin. Om draagvlak te bevorderen, kunnen we voor de afdelingen het dialoogspel inzetten gecombineerd met een rondetafelgesprek. In het dialoogspel kiezen de deelnemers positie of ze voor of tegen het aantrekken van enkele mensen met een beperking zijn. Dit doen ze door ergens te gaan staan. Op basis van een discussie en een standpuntverkenning kunnen medewerkers hun standpunt handhaven of veranderen. Zo kunnen tegenstanders opschuiven richting voorstanders en omgekeerd. De bijeenkomsten kunnen opgevolgd worden door een rondetafelgesprek waarbij de argumenten voor en tegen worden gewisseld. Er ontstaat een indringend gesprek over wat het betekent om iemand met een beperking aan een afdeling toe te voegen.'

'Het is van groot belang om over dit onderwerp vooraf goed met elkaar in gesprek te gaan. Het hangt natuurlijk af van het type beperking, maar we moeten er niet lichtvaardig mee omgaan. Iemand zonder beperking heeft soms begeleiding nodig, terwijl iemand met een beperking altijd begeleiding nodig heeft. Een afdeling moet wel bereid zijn die begeleiding te leveren of te faciliteren. Ook moeten sommige mensen wennen aan mensen die zich anders voortbewegen of er soms iets anders uitzien.'

'Door veel energie te steken in het creëren van nieuwe banen, taken van bestaande functies weg te halen en vervolgens samen te voegen tot nieuwe functies en door te investeren in draagvlak bij afdelingen, gaat het hopelijk lukken komende jaren ruim 3.000 mensen met een beperking bij de rijksoverheid te plaatsen. Maar het wordt niet eenvoudig, want de rijksoverheid is erg aan het reorganiseren en herplaatsingskandidaten krijgen dan voorrang. We zijn altijd op zoek naar goede kandidaten. Mensen met een beperking die zijn opgenomen in het doelgroepenregister kunnen altijd hun CV naar ons toesturen', zegt Chris.

Auteur: Wim Carabain