NAH Blog (16): DFOMO

D F O M O

Ik hoor jullie al denken wat is dat in hemelsnaam voor afkorting… het is een redelijk bekende afkorting ik heb er zelf alleen een D aan toegevoegd. Het staat voor

December Fear Of Missing Out

December is echt een heel pittige maand voor mijzelf en mijn mede-NAH-ers. Een aantal jaar na mijn eerste herseninfarct en een heleboel  terugvallen ging ik op zoek naar een patroon in de terugvallen. Er bleek in ieder geval 1 terugkerend patroon te zijn, ik had altijd een forse terugval in januari. Dan ga je kijken, wat is er dan in januari, al gauw kom je er dan achter dat januari na december is. Er was dus niks mis met januari zoals ik in eerste instantie hoopte maar december bleek de schuldige. Nou ja december zelf kan er natuurlijk ook niks aan doen, december is slechts een maand in het jaar. De feitelijke schuldige was ik zelf en ben ik nog steeds zelf.

Ik laat even een stilte vallen voor mezelf. Ik schrijf dit op 17 december, ben al zeker 10 dagen kapot moe en ik vind het weer confronterend. Ikzelf ben de “feitelijke schuldige” van mijn terugvallen. En dat alleen omdat ik niet wil toegeven aan mijn beperkingen. Dat is dan ook weer niet gek want ik wil die beperkingen helemaal niet. Ik kreeg ze “cadeau” maar mag ze niet ruilen of retourneren. Dat vind ik stom!!! Ja na bijna 12 jaar vind ik dat nog steeds stom.

December is gewoon een leuke maand waarin heel veel te doen is en te zien is en gezellig is en je (ik) wil nog even met die en die afspreken in dat leuke restaurantje en daar is een kerstbijeenkomst en daar een sinterklaasfeest en je (ik) moet ook nog op zoek naar kadootjes en … en … en… en ik wil nou eenmaal niks missen in die gezellige maand waar overal lichtjes zijn (heb ik last van en vind ik mooi) en waar overal muziek is (heb ik last van en vind ik gezellig). Ik heb absoluut last van FOMO en dat zeker in december.

Het komt er simpelweg op neer dat december te kort is er moeten 2x zoveel dagen in december zitten dan in andere maanden want wij NAH-ers hebben hersteltijd nodig. Naast je normale, januari t/m november, agenda waar je al van moet herstellen heb je er nu een hele feestagenda bij maar van feestdingen moet ik langer herstellen want die zijn véél heftiger voor mijn lijf.

En natuurlijk moet ik schiften. Ik moet mijn agenda nalopen en kijken of ik wat afspraken kan laten vervallen of doorschuiven. Wekelijks, nee eigenlijk dagelijks, loop ik mijn agenda door met de vraag lukt het me nog allemaal en mijn antwoord is eigenlijk al vanaf de eerste week “NEE” dus daar moet ik dan iets mee van mezelf en dan denk ik “de fysio die kan ik wel verplaatsen of een keertje afzeggen” en “de psycholoog, die sla ik wel een keertje over”
Of de wekelijkse twee – in mijn agenda – geblokkeerde dagen (mijn twee verplichte rustdagen in de week) mwah dan maar even niet…

Daar gaat het dus helemaal mis want die therapieën heb ik gewoon heel hard nodig. Zeker als ik vermoeid ben en geloof me dat ben ik! En die wekelijkse rustdagen.. hahaha die heb ik in de normale maanden al heel hard nodig dus in december heb ik er eigenlijk 4 in de week nodig dus die “vullen met afspraken” is vragen om ellende.

Mensen die me zien vragen “gaat het wel, je ziet er zo moe uit” Yep dat klopt ik ben ook moe. “waarom ben je hier dan?” omdat ik het leuk vind om hier te zijn of omdat ik het belangrijk vind of gewoon domweg omdat ik het niet wil missen.
Ik vind het helemaal niet leuk om moe te zijn maar ik vind het ook niet leuk om al die dingen mis te lopen en ik vind het nog veeeeeel minder leuk om te moeten kiezen. Waarom moet ik kiezen terwijl anderen alles kunnen. Dat is stom, maar een terugval is ook stom.
Een van mijn therapeuten zegt vaak “jemig Belin wees eens lief voor jezelf” Nou weet ik niet zo goed hoe dat moet hoor, maar ik denk ook… niet gaan is misschien lief voor mijn lijf en hoofd maar wel gaan is ook lief zijn voor mezelf want ik ben er zo graag bij.

Snapt u me nog? Het is zo dubbel allemaal. Misschien had ik de blog geen D F O M O moeten noemen maar

F F O M O - Fucking Fear Of Missing Out

Of

N A H I S –Niet Aangeboren Hersenletsel Is Stom

Beide is waar… maar ook dat ik de feitelijke schuldige ben. Ik ben namelijk echt de enige die er iets aan kan veranderen….als ik zou willen….

Ik wens iedereen heel fijne feestdagen en hopelijk tot in het nieuwe jaar

Liefs

Belinda